Een lange lesdag vandaag, maar zo heb ik het graag. 6 uur lesgegeven en het zevende uur heb ik nog wat verbeterd in de leraarskamer. Het is deze week namelijk de laatste week dat ik les geef met het boek, dus alles moet verbeterd zijn, zodat ik een afgerond geheel kan doorgeven aan mijn mentoren. Volgende week (mijn laatste lesweek) zal ik iets leukere dingen doen, die ik eigenlijk ook wel moet doen voor de taken van Frans. Zo zal ik in het zesde leerjaar een lied aanleren, in het zevende leerjaar uitspraakoefeningen doen en in het achtste leerjaar werken met een boek. De allerlaatste les in elke klas gaan we dit dan afwerken en daarna foto’s nemen enzo. Ik heb nog niet zoveel foto’s van en met hen, dus daar maak ik graag wel even tijd voor.
Verder is deze dag goed verlopen. Morgen is het alweer vrijdag... Wat gaat de tijd toch snel. Vrijdag... de eerste ochtendmis! Tijd om te slapen dus!
zaterdag 5 april 2008
Dag 66: woendag 2 april
Ook vandaag had ik niet zoveel les. Vastberaden om mijn huishoudelijke taken te doen, kwam ik na het middageten snel naar mijn kamer. Ik naam de kleine Fania in m’n kamer, we speelden wat, tot ze doodmoe was en o zo schattig lag te slapen. Slapen... Ja, ik ben dan maar gaan slapen. Alweer m’n werk uitgesteld. Typisch! Gelukkig leef ik hier alleen in mijn kamertje en komt hier nooit iemand. Hehe.
Ook ’s avonds heb ik hier geen tijd voor. Ik werk elke avond tot 17.15 u. in het winkeltje. Daarna gaan Vero en ik naar haar kamer: zij eet een broodje, ik een appeltje. Een half uurtje later ben ik eindelijk in mijn kamer. Maar niet voor lang want om 18.30 worden we in het parochiehuis verwacht voor het avondmaal. Daarna nog een beetje praten en om 20 uur ben ik terug in mijn kamer. En jawel, het is woensdag, haarwas-dag! Alweer een heerlijke douche van drie flessen water en een badkuipje! Hum hum... Maar goed, alles went.
Ook ’s avonds heb ik hier geen tijd voor. Ik werk elke avond tot 17.15 u. in het winkeltje. Daarna gaan Vero en ik naar haar kamer: zij eet een broodje, ik een appeltje. Een half uurtje later ben ik eindelijk in mijn kamer. Maar niet voor lang want om 18.30 worden we in het parochiehuis verwacht voor het avondmaal. Daarna nog een beetje praten en om 20 uur ben ik terug in mijn kamer. En jawel, het is woensdag, haarwas-dag! Alweer een heerlijke douche van drie flessen water en een badkuipje! Hum hum... Maar goed, alles went.
Dag 65: dinsdag 1 april
1 april vandaag. De traditie om dan moppen uit te halen kennen ze hier niet. Maar we hebben het wel uitgelegd. Zo kregen we het in ons hoofd om België wijs te maken dat Lia ook haar tweede been verloren had! Maar nee, we durfden niet! Dit zou wel té erg zijn he. Nee, alles gaat heel goed met haar en ook met haar been. Elke morgen komt Martha haar been verzorgen en ’s middags doen ze twee rondjes rond de marktplaats.
Deze middag moest ik de hele middag geen lesgeven. Mijn lesgeven in de lagere school zit erop, zo heb ik nu eindelijk een beetje meer tijd voor huishoudelijke taken in mijn kamer, want het is hier een puinhoop momenteel, jawel, zoals in België vaak. Ook heb ik nu wat meer tijd om aan mijn taken voor school te werken. Die raken min of meer klaar, maar toch is er ook nog wat werk aan.
Maar vandaag is het er niet van gekomen. Het werd een prachtige dag en ik heb me dan maar een beetje in het zonnetje gezet. Ik moet ervan profiteren he, het zijn de laatste weken hier. Het zal voor morgen zijn.
Deze middag moest ik de hele middag geen lesgeven. Mijn lesgeven in de lagere school zit erop, zo heb ik nu eindelijk een beetje meer tijd voor huishoudelijke taken in mijn kamer, want het is hier een puinhoop momenteel, jawel, zoals in België vaak. Ook heb ik nu wat meer tijd om aan mijn taken voor school te werken. Die raken min of meer klaar, maar toch is er ook nog wat werk aan.
Maar vandaag is het er niet van gekomen. Het werd een prachtige dag en ik heb me dan maar een beetje in het zonnetje gezet. Ik moet ervan profiteren he, het zijn de laatste weken hier. Het zal voor morgen zijn.
Dag 64: maandag 31 maart
Vandaag was een gewone schooldag, maar het is maandag, dus er was een hele weekopening. Alle leerkrachten moeten steeds aanwezig zijn, ookal heb je het eerste lesuur geen les, zoals ik. Ik was dus wel mooi paraat, weliswaar niet in de vereiste klederdracht (namelijk, mantelpakje) omdat ik dit niet bij heb.
We waren dus gezellig aan het luisteren naar de verschillende volksliederen, naar de directeur die een woordje spreekt, ... en naar de Padre. Hij kwam daar op het ‘podium’ met een verschrikkelijk idee in zijn hoofd. Namelijk: “Leerkrachten, studenten, ... Dit is een katholieke school. Elke morgen is er mis, maar daar zijn alleen maar enkele katten aanwezig en Linda. (Hilariteit alom!) (Linda is de hond van Lia) Daar dit een katholieke school is, wil ik dat jullie nu ook meer naar de mis gaan. Daarom volgend plan: de dinsdagmorgen gaan de interne jongens naar de mis, de woensdagmorgen de externe meisjes, de donderdagmorgen al de externen en de vrijdag... de leerkrachten! Om 7.15 uur tot 8 uur.”
Mannetje, ik dacht dat ik hem zou schieten! Hohoo! 7.15 uur is echt wel vroeg! Maar ja, het is nu zo en gelukkig ben ik hier nog maar twee vrijdagen! :-D
Verder verliep de dag goed hoor en zijn er geen speciale dingen meer gebeurd.
We waren dus gezellig aan het luisteren naar de verschillende volksliederen, naar de directeur die een woordje spreekt, ... en naar de Padre. Hij kwam daar op het ‘podium’ met een verschrikkelijk idee in zijn hoofd. Namelijk: “Leerkrachten, studenten, ... Dit is een katholieke school. Elke morgen is er mis, maar daar zijn alleen maar enkele katten aanwezig en Linda. (Hilariteit alom!) (Linda is de hond van Lia) Daar dit een katholieke school is, wil ik dat jullie nu ook meer naar de mis gaan. Daarom volgend plan: de dinsdagmorgen gaan de interne jongens naar de mis, de woensdagmorgen de externe meisjes, de donderdagmorgen al de externen en de vrijdag... de leerkrachten! Om 7.15 uur tot 8 uur.”
Mannetje, ik dacht dat ik hem zou schieten! Hohoo! 7.15 uur is echt wel vroeg! Maar ja, het is nu zo en gelukkig ben ik hier nog maar twee vrijdagen! :-D
Verder verliep de dag goed hoor en zijn er geen speciale dingen meer gebeurd.
Dag 63: zondag 30 maart
Vandaag naar Potosi geweest. Ik haat het steeds, maar ik moet nu eenmaal toch iets van me laten horen he. Deze morgen dus om 5.30 u. opgestaan om het busje te nemen naar Potosi. Echt een hel, zo vroeg opstaan op een zondag! Maar goed...
In Potosi aangekomen ben ik naar de Grote Markt geweest, naar het internetcafé waar ik steeds naartoe ga. Vreemd genoeg was het gesloten. Er stond nog een ander meisje voor de deur te wachten, met wie ik dan maar begon te praten. Ze werkte daar en was aan het wachten op de baas. Een half uur praten later (over een vrouw die Duivelse trekken heeft, je bijt en dan uiteindelijk sterft... fabel of waarheid? Ik weet het niet maar heb zo wel een idee...) bleek dat er in heel Potosi geen electriciteit was, en dus ook geen computer!!! En dit tot 12 uur! Daar stond ik dan, om 8 uur ’s morgens. Ik dacht dat ik gek zou worden. Maar goed... Ik ben dan naar de verschillende markten geweest. Er heerst altijd een heel gezellige sfeer én ik zocht een DVD over de mijnen in Potosi. Die heb ik dan ook gevonden. Deze avond bleek echter dat ik hem niet kan bekijken... Gelukkig heeft het mij maar 35 eurocent gekost.
Na wat rond te lopen in Potosi wou ik m’n ticketje kopen voor de terugreis naar Caiza. Daarvoor moet je een hele steile helling op. Daar aangekomen: gesloten! Ondertussen had ik al hevige hoofdpijn van het vele rondlopen (ja, 4000 meter hoogte is niet te onderschatten) en alles bleef maar tegenslaan.
Eindelijk 12 uur, er was elektriciteit. Ik wou op de plaats blijven waar de bussen vertrekken, maar het internetcafé daar ging maar niet open. Alweer naar de Grote Markt dus...
Ik ben er dan toch in geslaagd alles te doen dat ik moet doen. Twee uur later kon ik alweer vertrekken naar de bus. Maar ook op de bus niets dan pech. Er zat een zeer dikke vrouw naast me, en niets tegen dikke vrouwen, maar ze nam echt wel heel veel plaats in. Daar zat ik dan... Opeengepropt als een sardientje. Bovendien was het nog eens ijskoud ook.
Deze dag is gelukkig voorbij. Snel vergeten maar!
In Potosi aangekomen ben ik naar de Grote Markt geweest, naar het internetcafé waar ik steeds naartoe ga. Vreemd genoeg was het gesloten. Er stond nog een ander meisje voor de deur te wachten, met wie ik dan maar begon te praten. Ze werkte daar en was aan het wachten op de baas. Een half uur praten later (over een vrouw die Duivelse trekken heeft, je bijt en dan uiteindelijk sterft... fabel of waarheid? Ik weet het niet maar heb zo wel een idee...) bleek dat er in heel Potosi geen electriciteit was, en dus ook geen computer!!! En dit tot 12 uur! Daar stond ik dan, om 8 uur ’s morgens. Ik dacht dat ik gek zou worden. Maar goed... Ik ben dan naar de verschillende markten geweest. Er heerst altijd een heel gezellige sfeer én ik zocht een DVD over de mijnen in Potosi. Die heb ik dan ook gevonden. Deze avond bleek echter dat ik hem niet kan bekijken... Gelukkig heeft het mij maar 35 eurocent gekost.
Na wat rond te lopen in Potosi wou ik m’n ticketje kopen voor de terugreis naar Caiza. Daarvoor moet je een hele steile helling op. Daar aangekomen: gesloten! Ondertussen had ik al hevige hoofdpijn van het vele rondlopen (ja, 4000 meter hoogte is niet te onderschatten) en alles bleef maar tegenslaan.
Eindelijk 12 uur, er was elektriciteit. Ik wou op de plaats blijven waar de bussen vertrekken, maar het internetcafé daar ging maar niet open. Alweer naar de Grote Markt dus...
Ik ben er dan toch in geslaagd alles te doen dat ik moet doen. Twee uur later kon ik alweer vertrekken naar de bus. Maar ook op de bus niets dan pech. Er zat een zeer dikke vrouw naast me, en niets tegen dikke vrouwen, maar ze nam echt wel heel veel plaats in. Daar zat ik dan... Opeengepropt als een sardientje. Bovendien was het nog eens ijskoud ook.
Deze dag is gelukkig voorbij. Snel vergeten maar!
Dag 62: zaterdag 29 maart
Normaal zou ik vandaag naar Potosi gaan. Gelukkig dat ik dat niet gedaan heb, want ik was kapot na de vergadering van gisterenavond. Ik heb dan maar besloten om vandaag voor school te werken en morgen naar Potosi te gaan.
Veel meer dan mijn schoolwerk heb ik vandaag niet gedaan. Het werd een luilekkerdagje. Dit mag ook wel eens he.
Veel meer dan mijn schoolwerk heb ik vandaag niet gedaan. Het werd een luilekkerdagje. Dit mag ook wel eens he.
donderdag 3 april 2008
Foto's!
Een boom van wel 1500 jaar oud!
De mijnen van Potosi.
Het Park der Dinosaurussen. Hieronder zie je voetstappen van dino's.
Op de Cerro Rico, de 'Rijke Berg'.
Ja, ik moest een heel outfitje aandoen!
De Duivel! 
Feest!
Abonneren op:
Posts (Atom)
